Το μπάσκετ, όπως και η καθημερινή ζωή, είναι ζήτημα ύψους (σωματικού και ηθικού)

 

- Το άθλημα είναι ένα παιχνίδι για ψηλούς;

Όχι απαραίτητα! Υπάρχουν κοντοί που κάνουν "πράγματα και θαύματα" στο γήπεδο. Τρανταχτό παράδειγμα ο Νίκος Γκάλης που για την κοινωνία θεωρείται μάλλον ψηλός (1,83μ.) ,αλλά για το μπάσκετ, σχετικά κοντός.

- Το μπάσκετ ταιριάζει στον Έλληνα;

Ναι, αν κρίνουμε από τις επιτυχίες τόσο σε συλλογικό όσο και επίπεδο εθνικών ομάδων.

- Ποιά στοιχεία του παιχνιδιού ταιριάζουν με τα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα (και της Ελληνίδας;)

Ταχύτητα, ευστροφία, ενθουσιασμός, απογοήτευση, ανασύνταξη, πίστη, ηρωισμός.

- Γιατί οι κορυφαίες ελληνικές ομάδες είναι τόσο καλές στην άμυνα;
Γιατί, το πρώτο που μας ενδιαφέρει είναι να μη χάσουμε. 

- Πως εξηγείται ιστορικά αυτό;

Κατάλοιπο της τουρκοκρατίας και των χαμένων πατρίδων; Ανάμνηση του ανεπανάληπτου ένδοξου ιστορικού μας παρελθόντος; Μνήμη των επιθετικών πολέμων που -συχνά τους χάναμε- με μεγάλη εξαίρεση την περίπτωση της Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τους επεκτατικούς πολέμους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας;

- Γιατί δεν υποχρεώνονται όλοι οι αθλητές να συμμετέχουν στην προσπάθεια της Εθνικής Ομάδας με αποτέλεσμα να μην παρουσιαζόμαστε τόσο δυνατοί όσο θα μπορούσαμε;

Επειδή κουράζονται υπερβολικά στη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου στο επίπονο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα συλλόγων ' είναι λογικό και ανθρώπινο και γιατί αποδοκιμάζουν την αυταρχική συμπεριφορά προπονητών άκρως συντηρητικής νοοτροπίας όπως ο Ιτούδης!

- Τι έχει μεγαλύτερη σημασία για έναν αθλητή: η καριέρα ή η εθνική φήμη;  

- Αν δεν μπορούν να συνδυαστούν και τα δύο, η καριέρα!

- Ποιά ήταν, κατά τη γνώμη σου η καλύτερη -ποιοτικά- εθνική ομάδα όλων των εποχών;

Η Εθνική με προπονητή τον Κώστα Μίσσα γιατί τους συγκέντρωσε όλους και γι αυτό -αν θυμάσαι- κέρδιζε με 40άρες τα φιλικά προετοιμασίας.  

- Γιατί δεν τα κατάφερε εκείνη η εθνική;

Καθαρά και ξάστερα: γιατί σφαγιάστηκε από τη διαιτησία! Στους επίσημους αγώνες που ακολούθησαν, θυμάστε τα απανωτά ανύπαρκτα φάουλ που σφυρίζονταν στον Γιάννη Αντετοκούμπο;  Όταν οι αντίπαλοι δεν μπορούν να σταματήσουν έναν παίχτη, επιστρατεύονται οι διαιτητές!

- Δηλαδή, οι αγώνες δεν κερδίζονται μόνο μέσα στους αγωνιστικούς χώρους;
Ασφαλώς και όχι!

- Από ποιόν επηρεάζονται;  

Από τον Διεθνή παράγοντα!

- Γιατί έχει τόση σημασία για τον διεθνή παράγοντα να μην αποκτάει μια μικρή χώρα τρόπαια σε έναν αθλητικό χώρο;

Γιατί, με την αθλητική καταξίωση αυξάνει η εθνική υπερηφάνεια και έτσι, γίνεται δυσκολότερη η πολιτική διαχείριση μιάς χώρας από μια Υπερδύναμη.

Άφησέ με κι εμένα να κάνω μερικές διαπιστώσεις:

- Θα παρατηρήσατε ότι οι Αμερικανοί δεν άφησαν εφέτος τον Γιάννη Αντετοκούμπο να συμμετάσχει στην προσπάθεια της Ελληνικής Εθνικής Ομάδας στο Παγκόσμιο;

- Ναι, αλλά ήταν τραυματίας.

- Τραυματίας ήταν και πέρυσι στο Πανευρωπαϊκό, αλλά είχε προαποφασιστεί να το πάρει η Ισπανία που την κερδίσαμε στο φιλικό με 16 πόντους διαφορά, ενώ τρίτη ήταν η Πολωνία, που επίσης την κερδίσαμε. 

- Ναι, αλλά άλλο τα φιλικά και άλλο οι επίσημοι αγώνες!

- Και ναι και όχι! Απλά τους τρομάξαμε και μας περίμεναν "στη γωνία". Κι εμένα που μου αρέσει το μπάσκετ αλλά είμαι κοντός για το άθλημα (μόνο 1,72, με παπούτσια!) τι θα κάνω;

- Θα συνεχίσεις να παίζεις με τους φίλους σου και να είσαι ήσυχος ' όποιο τρόπαιο και να κατακτήσεις πιθανότατα- δεν θα επηρεάσει την εθνική υπερηφάνεια, οπότε -προληπτικά- αποκλείεται κάποιος να σε αδικήσει!

- Δηλαδή, σαν να μου λες πως η ζωή δημιουργήθηκε για τους κοινούς θνητούς, όπως εγώ;

- Δεν το ήξερες; μια παλιότερη μελέτη υποστήριζε πως, για παράδειγμα, τα μέσα μαζικής μεταφοράς σχεδιάστηκαν για ανθρώπους μέσου αναστήματος (δηλ. 1,75μ.).

- Σα να λέμε ο κόσμος κατασκευάστηκε για εμένα; Έχεις τόσο καλά νέα και μου το κρύβεις;

********

- Εντάξει, αρκετά μίλησες ' άσε κι εμένα να σε ρωτήσω μερικά πράγματα: και πριν απ' όλα, θέλεις να μου πεις, ποιά ήταν η αφορμή που σε οδήγησε στις σκέψεις που εκφράζεις σε αυτό τον διάλογο; 

- Ο Ιάπωνας play maker του video και η ταύτισή μου με αυτόν, λόγω ύψους!

- Μα, αληθινά, έχει τόσο μεγάλη σημασία το ύψος  - ας αφήσουμε το μπάσκετ- ας πούμε στην κοινωνία γενικότερα; 

- Ειλικρινά, όχι! Αλλά βοηθάει! Στην πραγματικότητα, σημασία έχει η επίδραση που έχει η συνειδητοποίηση του χαμηλού σωματικού ύψους στον ίδιο τον άνθρωπο.

- Πως το εννοείς;

Θα σου πω ένα παράδειγμα που δεν έχει να κάνει με το μπάσκετ αλλά με το σωματικό ύψος, γενικά: Είχα έναν φίλο που δεν ξεπερνάει το 1,40μ. μορφωμένος και ιδιοκτήτης μιας γνωστής επιχείρησης, καλό παιδί γενικά, αλλά φαντασμένος. Μια μέρα που βρισκόμουνα στο μαγαζί, μπαίνει ένας υπάλληλός του, ερχόμενος από εξωτερική εργασία και λέει απευθυνόμενος στον φίλο μου: Πήγα στον τάδε και μου είπε: από πού έρχεσαι; Του λέω από τον τάδε (δηλ. από εσένα) - Άαα, λέει ο πελάτης, από εκείνο τον κοντό! Οπότε ο φίλος μου, κάνει μια στροφή 120 μοιρών προς το μέρος μου και μου λέει το αμίμητο: Είμαι εγώ κοντός;

- Δεν το έχει συνειδητοποιήσει ή μάλλον δεν θέλει να το παραδεχτεί!

Το δεύτερο! Αν τον ακούσεις πόσες εξυπνάδες λέει, πόση επίδειξη ανδρισμού, πόσες βωμολοχίες και όλα αυτά με το πιο ήρεμο και υπόγειο ύφος!

- Πόσο καιρό τον γνωρίζεις;

26 χρόνια!

- Έχει πάρει τουλάχιστον καθόλου ύψος μετά απ' όλα αυτά;

Ούτε πόντο!

- Τότε, πως εξηγείς ότι συνεχίζει να κάνει το ίδιο λάθος ' είναι αφελής;

Το αντίθετο ' όπως του είχα πει πριν από λίγες μέρες: Η πονηριά σου είναι μεγαλύτερη από το μπόι σου!

- Γιατί λες πως είναι πονηρός;

(Θα κάνω μια παρένθεση):  Προσπαθώντας να ενισχύσω το χαμηλότατο εισόδημά μου, έχω κάνει διάφορες δουλειές "του ποδαριού". Μια από αυτές είναι και η διανομή διαφημιστικών εντύπων. Με παίρνει λοιπόν τηλέφωνο ο φίλος μου, τέλος Ιουνίου και μου λέει: έχω αυτά τα έντυπα ' θα τα μοιράσεις; Ναι, του λέω αμέσως, έρχομαι στο μαγαζί! Πηγαίνω με τη γνωστή καλή προδιάθεση που με διακρίνει, γιατί ήταν πάντα συνεπής στις συναλλαγές μας ' φορτώνουμε τα έντυπα στο μηχανάκι και τα φέρνουμε στο σπίτι μου. Αρχίζω από το επόμενο πρωί τη διανομή, 2-3 ώρες περπάτημα την ημέρα, φορτωμένος τα έντυπα (με το γνωστό βαρύ χαρτί γλασέ) και μερικές μέρες 2 ώρες και το απόγευμα. Κάλυψα την περιοχή από το Πάντειο έως τον Σκλαβενίτη (τέρμα Αχαρνών) και από την Πανεπιστημιούπολη (Ζωγράφου) μέχρι το Γκάζι. Μέσα στις  πρώτες 20 μέρες του Ιουλίου είχα τελειώσει. Σύνολο 30 ώρες περπάτημα. Αν υπολογίσουμε ότι ο μαραθώνιος  περπατώντας χρειάζεται 9 ώρες για να διανυθεί,  περπάτησα, σε 22-23 μέρες, σχεδόν τρεις μαραθώνιους! Καταγράφω σε έναν συνοπτικό κατάλογο δρόμους, ημερομηνίες, διάρκεια διανομών ' του δίνω τον κατάλογο. Με κοιτάζει με ένα υπόκωφο ειρωνικό χαμόγελο και μου λέει να συναντηθούμε το "βραδάκι", να τα πούμε! Ούτε κουβέντα για πληρωμή και δεν μιλάμε για κανένα μεγάλο ποσό αλλά για 105 ευρώ.

-  Γιατί δεν πήγες; Είδες τίποτα περίεργο στη συμπεριφορά του, διαφορετικό από τα τόσα χρόνια που τον γνώριζες;

Ναι, το ύφος του ήταν σαν να απευθυνόταν στην γκόμενά του και να της έδινε ραντεβού, να συναντηθούνε "το βραδάκι" ή μπορεί και στον γκόμενό του (τίποτα δεν αποκλείεται!)

- Και, τελικά, τι έκανες;

Του έγραψα ένα μήνυμα στο FaceBook όπου λέω πως του χαρίζω τα χρήματα που μου χρωστάει! Ας πούμε πως έτσι συμβάλλω, από την πλευρά μου, στη μείωση των συνολικών χρεών του προς τρίτους.

-  Τι απάντησε;

Σε εμένα τίποτα, αλλά έμαθα πως είπε ότι θα μου τα δώσει ' πότε; άγνωστο! Δεν θα μου τα δώσει.' δεν του έχω καμία εμπιστοσύνη! Περιμένει να τον παρακαλέσω. Αυτό δεν θα γίνει! Άλλο φιλία και άλλο οικονομική σχέση. Η φιλία δεν έχει ελαστικότητα, όταν την παρατραβήξεις σπάει! 

- Γιατί πιστεύεις πως συνέβη αυτή η αλλαγή στη συνεπή και αξιοπρεπή συμπεριφορά του απέναντί σου;

Οι δουλειές δεν πάνε καλά ' χρωστάει ' αλλά το χειρότερο δεν είναι αυτό ' είναι η στάση του συνολικά απέναντι στους άλλους: επειδή δεν μπορεί να "ψηλώσει" ο ίδιος, πασχίζει να "κοντύνει" τους άλλους, ώστε να έχει την ψευδαίσθηση ότι δεν είναι κοντός.

- Και τώρα τι γίνεται;

Διαπιστώνω, στωικά, πως η συμπεριφορά μας είναι, εν πολλοίς, ζήτημα ύψους (σωματικού και ηθικού). Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι ' υπάρχουν και φίλοι που δεν αλλάζουν στάση με κάθε "αλλαγή του καιρού!" Έχει ο Θεός για όλους!

Γιώργος Χατζηαποστόλου

Το πυγμαχικό σκάκι και η ρύθμιση της επιθετικότητας

  

Θυμάμαι, ρώτησαν τον Ούλοφ Πάλμε γιατί ασχολήθηκε με την πολιτική και αφού σκέφθηκε για λίγο τους απάντησε χαμογελώντας αινιγματικά με τα εξής, περίπου, λόγια: "Μου άρεσε το μποξ, μου άρεσε και η πολιτική και είπα να τα συνδυάσω!"

Τα χρόνια πέρασαν, η ανθρώπινη επιθετικότητα αυξήθηκε κατακόρυφα και τα τελευταία χρόνια στους αγανακτισμένους και διαταραγμένους πρώην μαθητές που εισέβαλαν σε σχολεία των ΗΠΑ και σκότωναν  μαθητές και καθηγητές, επειδή με κάποιο τρόπο θεωρούσαν πως τους είχαν προσβάλει στο παρελθόν, προστέθηκαν οι ισλαμιστές καμικάζι του ΙΣΙΣ που σκοτώνουν αδιακρίτως χριστιανούς σε χώρες της Δύσης (Βρετανία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία).

Τότε που είχα δει το συγκεκριμένο στιγμιότυπο με τον Πάλμε, στην τηλεόραση, δεν φανταζόμουν πως θα μπορούσε να συνδυαστεί όχι μόνο η πολιτική, δηλαδή η ατομική στάση / η κοινωνική ζωή με την πυγμαχία αλλά και το κορυφαίο πνευματικό παιχνίδι -το σκάκι- με την πυγμαχία ' και όμως, συνέβη και μάλιστα με επιτυχία. 

Όσο και αν φαντάζει αταίριαστο ή ανεδαφικό, ο σκοπός του νέου αθλήματος είναι να ρυθμίσει την επιθετικότητα του παίκτη - αθλητή ώστε να είναι διαρκώς σε θέση να μεταπηδά από το σωματικό στο πνευματικό πεδίο του αγώνα, χωρίς να ξοδεύει ολόκληρη τη ζωτική και διανοητική του ενέργεια ούτε στο ένα ούτε το άλλο ' διαφορετικά θα ηττηθεί από τον αντίπαλο.

"Θα μπορούσε το πυγμαχικό σκάκι να  εκτονώσει την επιθετικότητα στην Αριζόνα και παραπέρα;"

Το άρθρο δημοσιεύθηκε από την Andrea Kuszewski στις 10 Ιανουαρίου του 2011 

Τηλεμεταφορά, μανδύες αορατότητας, μυρωδιά-o-όραμα, τρισδιάστατη εκτύπωση, ακόμη και ολογράμματα, ήταν όλα ιδέες που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην επιστημονική φαντασία, και τώρα είναι πραγματικά προϊόντα και τεχνολογίες σε διάφορα στάδια ανάπτυξης από τους επιστήμονες. Αν και αυτό είναι κοινό σε τομείς όπως η πειραματική φυσική, δεν είναι τόσο συχνό ότι η γνωστική νευροεπιστήμη και η εφαρμοσμένη ψυχολογία αξιολογεί στοιχεία που προέκυψαν από αυτό το είδος της φαντασίας.

Το πυγμαχικό σκάκι, ένα υβρίδιο που συνδυάζει το αθλητικό σκάκι και την πυγμαχία, έκανε την πρώτη εμφάνισή του στις σελίδες ενός εικονογραφημένου μυθιστορήματος του 1992 από τον Enki Bilal, το Froid Equadeur, ή Ψυχρός Ισημερινός. Συνδυάζοντας αυτό που περιγράφεται ως το νούμερο "ένα" φυσικό άθλημα (πυγμαχία) και το νούμερο "ένα" άθλημα σκέψης (σκάκι), σε ένα εντελώς νέο υβριδικό άθλημα, το πυγμαχικό σκάκι ήταν γραφτό να οργανωθεί η απόλυτη δοκιμασία του σώματος και του μυαλού.

Το 2003, ο Ολλανδός καλλιτέχνης Iepe Rubingh ήθελε να δώσει αυτή την αντίληψη της ζωής. Είδε τις δυνατότητες για ένα απίστευτα προκλητικό νέο άθλημα που απαιτεί τη σωματική δύναμη και την ευκινησία, τις ανώτερες δεξιότητες επίλυσης ενός προβλήματος, και πάνω απ’ όλα, απίστευτη διανοητική πειθαρχία και έλεγχο. Δεν είναι πλέον μόνο ένα παιχνίδι επιστημονικής φαντασίας, το πυγμαχικό σκάκι είναι τώρα ένα από τα νεότερα αθλήματα της μόδας στην Ευρώπη και κερδίζει γρήγορα τη δημοτικότητα στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ. 

Το πιο εντυπωσιακό πράγμα για το πυγμαχικό σκάκι, είναι ότι δεν έχει τις ρίζες του στην επιστημονική φαντασία ' η ακραία σωματική ικανότητα και η ψυχική ανδρεία -απαραίτητες για την κυριαρχία- είναι η δυνατότητα του εγκεφάλου να αλλάζει από το ίδιο το άθλημα. [....] Αυτό μπορεί να φαίνεται απίθανο, δεδομένου ότι το πυγμαχικό σκάκι είναι άθλημα επαφής, αλλά επιτρέψτε μου να το εξηγήσω.  

Πυγμαχικό Σκάκι - το νέο ακραίο άθλημα

Το πυγμαχικό σκάκι χωρίζεται σε έντεκα σύντομους γύρους, γρήγορα περιστρεφόμενους, δηλαδή, έξι γύρους του σκακιού διάρκειας τεσσάρων λεπτών, που εναλλάσσονται με πέντε γύρους της πυγμαχίας διάρκειας τριών λεπτών. Η νίκη επιτυγχάνεται με νόκ- άουτ, ή ματ και σε  περίπτωση ισοπαλίας, καθορίζεται ο νικητής στα σημεία.

Η ιδέα της εκτέλεσης σε ένα τόσο υψηλό επίπεδο φυσικής δραστηριότητας  (πυγμαχία), καθώς και ένα υψηλό διανοητικό επίπεδο (σκάκι) φαίνεται αρκετά επίπονη. Αλλά δεν είναι μόνο η φυσική προσπάθεια καθώς η διανοητική προσπάθεια του συνδυασμού των δύο αθλημάτων που το καθιστά ιδιαίτερα δύσκολο, είναι η σταθερά εναλλασσόμενη εμπρός και πίσω [κίνηση] μεταξύ των δύο αθλημάτων που είναι η πραγματική πρόκληση. Τι είναι αυτό σχετικά με τους εναλλασσόμενους γύρους που το κάνουν τόσο έντονα απαιτητικό;  Είναι ενδιαφέρον ότι η απάντηση βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στη ρύθμιση των συναισθημάτων. Η δύναμη ενός πυγμάχου παγκόσμιας κλάσης και η υψηλή κατάταξη ενός σκακιστή δεν θα έχουν καμία χρησιμότητα αν ένας παίκτης δεν έχει τη μία πολύ σημαντική δεξιότητα -την ικανότητα να ρυθμίζει αποτελεσματικά τα συναισθήματά του, προκειμένου να διατηρήσει τον γνωστικό έλεγχο.

Η πρόκληση της εναλλαγής αντικειμένου αθλητικής δραστηριότητας

Σε κάθε πυγμάχο-σκακιστή θα πω ότι το πιο δύσκολο κομμάτι του αθλήματος είναι η στιγμή που θα μεταβεί στον επόμενο γύρο. Ναι, η πυγμαχία προϋποθέτει φυσικά κόστος σε ενέργεια και το σκάκι χρειάζεται υπερβολική συγκέντρωση, αλλά είναι το έργο-μεταγωγής που αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση. [....]

Τι σημαίνει η συγκίνηση για τη συμπεριφορά
[...] ... η συναισθηματική κατάσταση σας βοηθά να έχετε την αίσθηση του τι συμβαίνει και να επιλέξετε τις κατάλληλες αντίστοιχες συμπεριφορές για να συμμετάσχετε σε αυτό. Είναι η κατάσταση της εγρήγορσης, υψηλή-χαμηλή, ευτυχισμένος-δυστυχισμένος, που θα καθορίσει το πως το μυαλό σας ανταποκρίνεται στις επιμέρους καταστάσεις. Για παράδειγμα, αν είστε εξαιρετικά νευρικός ή αναστατωμένος, θα ερμηνεύσετε μια διφορούμενη κατάσταση πολύ διαφορετικά από ό,τι θα κάνατε αν ήσασταν ήρεμοι. Επί πλέον, εάν είστε σε μια αυξημένη κατάσταση διέγερσης (δηλαδή, πολύ υψηλή για ό,τι απαιτεί η κατάσταση) αυτή πρόκειται να επηρεάσει το πόσο καλά είστε σε θέση να επικεντρωθείτε σε μια γνωστική δραστηριότητα.[....]

Το όφελος του προ-μαθησιακού συναισθηματικού ελέγχου 

Πάρτε αυτό το παράδειγμα που μόλις ανέφερα και αφορά μια πάλη ακριβώς πριν τις εξετάσεις σας. Αν έχετε βρεθεί ποτέ σε μια κατάσταση όπως αυτή, ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να εστιάσετε όταν τα συναισθήματά σας είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο. Έτσι, τώρα φανταστείτε πως σας παρουσιάζεται η ίδια κατάσταση, και αντί να χρησιμοποιήσετε ένα επιχείρημα, που θα ήταν σε θέση να διατηρήσει την ψυχραιμία σας, να συζητήστε το πρόβλημα με ηρεμία, εμπλέξετε συναισθηματικά τον εαυτό σας να εργαστεί πάνω σε αυτό. Σίγουρα, με δεδομένη την πιο ήρεμη κατάσταση σας, θα διαχειριστείτε πολύ ευκολότερα τη συγκεκριμένη δοκιμασία.

Τώρα τι γίνεται αν έλεγα ότι μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας για να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, όταν παρουσιάζεται μια συναισθηματικά φορτισμένη κατάσταση, ακόμη και πριν αυτή συμβεί; Πολλές τεχνικές τροποποίησης της συμπεριφοράς περιλαμβάνουν σενάρια  εξάσκησης, όπου ενισχύονται η επιθυμητή απάντηση, ή χρησιμοποιείται η καταστολή ή η επαναξιολόγηση προκειμένου να διαμορφώσουν τη συμπεριφορά ως αντίδραση  σε μια προβληματική κατάσταση. Αυτό το είδος της συμπεριφοράς κατάρτισης χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια ή μετά τη στοχευμένη κατάσταση για να βοηθήσει ένα άτομο να αναπτύξει νέες συμπεριφορές για να αντικαταστήσει αυτή τη δυσπροσαρμογή σε αυτά, όπως η εκμάθηση να σταματήσει και να μετρά μέχρι το δέκα πριν απαντήσει σε ένα επιχείρημα.

Αυτοί οι τύποι των τεχνικών συμπεριφοράς έχουν την επιτυχία τους, αλλά οι ερευνητές (pdf) βρήκαν ότι όταν διαμορφώνουν τη συναισθηματική αντίδραση πριν συμβεί η κατάσταση, αντί να την τροποποιήσουν αργότερα, υπάρχει ένα σημαντικά υψηλότερο ποσοστό επιτυχίας για την αλλαγή, και υπάρχουν λιγότερες αρνητικές επιδράσεις και παρενέργειες (αυξημένος καρδιακός ρυθμός, υψηλότερη πίεση- απόκριση). Με άλλα λόγια, όταν η κανονικοποίηση του συναισθήματος γίνεται αυτόματα, το άτομο δεν αισθάνεται πολλές αρνητικές επιπτώσεις, όπως, ας πούμε, κάποιος που προσπαθεί ενεργά να καταστείλει μιαν αντίδραση. Προφανώς ο στόχος εδώ είναι, κατά την παρουσία μιας αγχωτικής κατάστασης, να έχετε την κατάλληλη, αυτόματη ρύθμιση των συναισθημάτων σας, πριν από οποιαδήποτε αρνητική αντίδραση. Θέλουμε να είμαστε σε θέση να ανταποκριθούμε μπροστά σε αντιξοότητες και να παίρνουμε σαφείς αποφάσεις, διατηρώντας τη θέση του επικεφαλής σε μια αποστολή. Επομένως, πώς θα μάθουν αυτά τα διανοητικά τεχνάσματα;

Και το μεγάλο ερώτημα είναι: μπορεί το πυγμαχικό σκάκι να είναι ένα μέσο εκπαίδευσης για να διδάξει την αυτόματη ρύθμιση των συναισθημάτων; Βεβαιωθείτε ότι μπορεί! [....]

Το συναρπαστικό μέρος

Τώρα που έχουμε όλες τις πληροφορίες σχετικά με τα οφέλη της ρύθμισης αυτών των συναισθημάτων, πώς μπορεί να διδαχθεί και να επιτευχθεί, τι σημαίνει για το μέλλον των καινοτόμων μεθόδων σχετικά με την προληπτική θεραπεία, για την προβληματική συμπεριφορά; 

Ας δούμε ένα παράδειγμα που είναι ιδιαίτερα αγαπητό σε μένα: στρατηγικές αντι-εκφοβισμού. Ως θεραπευτής συμπεριφοράς που εργάζεται σε σχολεία, έχω υπάρξει μάρτυρας και συμμετείχα σε αρκετά διαφορετικά είδη προγραμμάτων κατά του εκφοβισμού. Κάθε πρόγραμμα ποικίλλει όσον αφορά το ακριβές περιεχόμενό του, αλλά γενικά, όλα φαίνεται να έχουν επικεντρωθεί στο πώς να αντιδράσουν σε εκφοβισμό, είτε να τον καταγγείλουν σε ένα δάσκαλο, ή να προσφύγουν στην κατά πρόσωπο αντιμετώπιση αυτού που φοβερίζει. Όλα αυτά είναι καλά πράγματα να διδάξετε ' μην με παρεξηγήσετε. Αλλά τι θα γινόταν εάν μπορούσαμε να στοχεύσουμε ένα πρόβλημα συμπεριφοράς πριν καν προκύψει;

Ο συνδυασμός αθλημάτων όπως η πυγμαχία και το σκάκι -αυτά που αφορούν τη γρήγορη εναλλαγή μεταξύ των φυσικών δραστηριοτήτων που παράγουν αδρεναλίνη, και των έντονων γνωστικών διεργασιών, είναι ιδανικός για την εκπαίδευση στη ρύθμιση των συναισθημάτων.  Μπορεί να φαίνεται ότι μια δραστηριότητα όπως η πυγμαχία θα προωθήσει την επιθετικότητα, αλλά αντίθετα, όταν συνδυάζεται με το σκάκι, χρησιμοποιώντας σύντομους, εναλλασσόμενους γύρους, δεν υπάρχει χρόνος για να οικοδομήσει την επιθετικότητά του ο αθλητής / παίκτης -αλλιώς θα χάσει το παιχνίδι. Εάν έχετε εκπαιδεύσει τα παιδιά σχετικά με το πώς να ελέγχουν τη συναισθηματική συμπεριφορά τους ή την επιθετικότητά τους πριν επιτεθούν σε ένα άλλο παιδί, τότε βασιστείτε σε αυτά τα πρότυπα της επιτυχημένης συμπεριφοράς και είστε ένα βήμα μπροστά από το πρόβλημα, αντί να το κυνηγάτε από πίσω. Για να μην αναφέρουμε, πως η έγκαιρη παρέμβαση για τυχόντα προβλήματα συμπεριφοράς σημαίνει σχεδόν, πάντα,  μακροπρόθεσμα, ένα υψηλότερο ποσοστό επιτυχίας.

Είμαστε σύμφωνοι πως τα πολύ μικρά παιδιά ίσως να μην είναι αυτά που θα πρέπει να ασχολούνται ειδικά με το πυγμαχικό σκάκι (το βλέπω πιο κατάλληλο για εφήβους και νεαρούς ενήλικες), αλλά οποιοδήποτε σωματικό άθλημα σε συνδυασμό με  εναλλασσόμενο γνωστικό έργο, που χρησιμοποιούν αυτές τις ίδιες αρχές, θα ήταν εξίσου σημαντικό. [...] Αντί να χρησιμοποιούμε την επανορθωτική «προσέγγιση του επιδέσμου (τσιρότου)» για την αντιμετώπιση ορισμένων από αυτά τα θέματα, όπως η παιδική επιθετικότητα και ο εκφοβισμός, ας χρησιμοποιήσουμε αυτή την επιστημονική γνώση για να καταλήξουμε σε ορισμένες καινοτόμες νέες λύσεις. Με το να είναι αρκετά δημιουργικά, δεν θα μπορούσε μόνο να παρασύρει τα παιδιά που εμπλέκονται με ενθουσιασμό, στη δική τους ψυχική ευεξία, αλλά θα μπορούσε, πραγματικά, να είναι ένας πιο αποτελεσματικός τρόπος για την αντιμετώπιση των προβλημάτων συμπεριφοράς και την επιθετικότητα πριν αρχίσουν να την εκδηλώνουν. Είναι το πυγμαχικό σκάκι η μόνη λύση για την παραγωγή καλά προσαρμοσμένων και συναισθηματικά σταθερών ενηλίκων; Όχι, αλλά είναι μια διασκεδαστική αφετηρία για να ξεκινήσετε. Εγώ, για παράδειγμα, είμαι πρόθυμη να πολεμήσω λίγο, για ένα καλύτερο μέλλον. Εσύ, είσαι; 

Βιβλιογραφία:

Calkins, S. D. (2010). Σχόλιο: εννοιολογικές και μεθοδολογικές προκλήσεις για τη μελέτη του κανονισμού του συναισθήματος και της ψυχοπαθολογίας. Εφημερίδα της Ψυχοπαθολογίας και της αξιολόγησης της συμπεριφοράς, 92-95.
Iris Β Mauss, C. L. (2007). Αυτόματη ρύθμιση συγκίνησης κατά τη διάρκεια πρόκλησης θυμού. Journal of Experimental Social Psychology, 698-711.
Kring, A. M. (2010). Το μέλλον των Ερευνών Συναισθήματος στη μελέτη της Ψυχοπαθολογίας. Επανεξέταση της συγκίνησης, 225-228.
Lawrence E. Williams, J. A. (2009). Ο ασυνείδητος κανονισμός του Συναισθήματος: η ασυνείδητη επαναξιολόγηση του σκοπού ρυθμίζει τη  συναισθηματική αντιδραστικότητα. Συγκίνηση, 847-854.
Maor Katz, Γ L.-C. (2009). Η προμετωπιαία πλαστικότητα και το άγχος του Εμβολιασμού- Induced ανθεκτικότητα. Αναπτυξιακή Νευροεπιστήμη, 293-299.
Sloan, A. M. (2009). Κανονισμός συγκίνησης και Ψυχοπαθολογία: Μια Μετα-διαγνωστική προσέγγιση για την αιτιολογία και τη θεραπεία. Guilford Press.
Παγκόσμιος Οργανισμός Chessboxing. (Ν.Ο.). Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου του 2011, από wcbo.org.
Ann M. Kring και Denise Μ Sloan Η Ρύθμιση της Συγκίνησης και η  Ψυχοπαθολογία: Μια Μετα-διαγνωστική προσέγγιση για την αιτιολογία και τη θεραπεία.
Iris Β Mauss, Crystal L. Cook, και James J. Gross Αυτόματη ρύθμιση της Συγκίνησης κατά της πρόκλησης θυμού.
Μ. Lawrence E. Williams, John A. Bargh, Christopher C. Nocera, και Jeremy R. Gray Ο ασυνείδητος κανονισμός του συναισθήματος: η ασυνείδητη αξιοποίηση των στόχων που ρυθμίζουν τη συναισθηματική αντιδραστικότητα.
Η προμετωπιαία πλαστικότητα και το άγχος του Εμβολιασμού-Induced Resilience από Maor Katz, Chunlei Liu, Μαρία Schaer, Karen J. Parker, Marie-Christine Ottet, Averi Epps, Christine L. Buckmaster, Roland Bammer, Michael E. Moseley, Alan F. Schatzberg, Στεφάνου Eliez και David M. Λυών.
Ann Kring Το μέλλον της έρευνας του συναισθήματος στη μελέτη της ψυχοπαθολογίας.

Πηγή:

http://blogs.scientificamerican.com/guest-blog/could-chess-boxing-defuse-aggression-in-arizona-and-beyond/

Μετάφραση: Γιώργος Χατζηαποστόλου

Το νόημα του μαραθώνιου δρόμου

Σήμερα ζήσαμε άλλη μια μεγάλη αθλητική και πολιτισμική επέτειο: 2500 χρόνια από τη νικηφόρα μάχη του Μαραθώνα. Κάτω από την πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης που έχει πρόσφατη στη μνήμη της τη λαμπρή διοργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων του 2004, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να διοργανώσει μια σειρά εκδηλώσεων, σε πείσμα της οικονομικής δυσπραγίας. Στην Αρχαιότητα η Ελλάδα - η Ευρώπη- δεν αλώθηκε από τους Ανατολικούς Λαούς -κυρίως Πέρσες- και έχει φτάσει στην εποχή μας στο σημείο να επιχειρεί την ολοκλήρωση (ενοποίησή της), με όλα τα προβλήματα οικονομικής επικυριαρχίας των ισχυρών επάνω στα ασθενή κράτη της Ευρώπης.
Σε έναν αγώνα, άλλοι υποστηρίζουν πως το κυριότερο είναι η συμμετοχή ' άλλοι, ο τερματισμός ' άλλοι, ο συντομότερος δυνατός χρόνος ολοκλήρωσης της προσπάθειας. Επιτρέψτε μου να αλλάξω λίγο τη σειρά αξιολόγησης: κατά τη γνώμη μου έχει μεγάλη σημασία να τελειώνουμε ότι αρχίζουμε, όσο δύσκολο και επίπονο και αν είναι αυτό. Παρότι δεν ακούγομαι καθόλου πρωτότυπος υπενθυμίζω πως τις ιδιαίτερα μακρές, χρονικά, και επίπονες διαδικασίες συνηθίζουμε να τις παρομοιάζουμε με μαραθώνιο. Δεν έχω τρέξει στη ζωή μου μαραθώνιο ' η μεγαλύτερη απόσταση που έχω τρέξει έως σήμερα είναι 10 χιλιόμετρα, αλλά συνηθίζω να περπατώ από 5 έως 25 χιλιόμετρα κάθε εβδομάδα.
Εξίσου σημαντικό με το να προσπαθούμε μόνοι μας είναι να τολμούμε να ζητούμε τη βοήθεια των άλλων, όταν υπάρχει επιτακτική ανάγκη, παρακάμπτοντας εγωϊσμούς και μικροψυχίες.
"Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί" έλεγε ο Σαίξπηρ, αν και τα νησιά έχουν μια γοητεία.
Όσοι λοιπόν προσπαθούν να ολοκληρώσουν ένα έργο, όπως η Ελβετίδα μαραθωνοδρόμος, έχουν τον απόλυτο σεβασμό μου.

Γιώργος Δημητρίου Χ.