Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Λευκό κρύσταλλο

αφιερωμένο στη Λίζα B.

Όσα παρακίνησα να έλθουν
κι όσα προσευχήθηκα να ζήσω,
ήρθαν και μου ζήτησαν ν’ αφήσω
όσα με τον έρωτά σου με καλούν.

Όμορφα χωρίσαμε το δείλι'
εγώ στο πεζοδρόμιο
κι εσύ στο κοσμοδρόμιο '
θυμάμαι, φίλησα το μέτωπό σου,
γιατί, αλίμονο - μισός -
τόσο μόνο μπορούσα,
να πλησιάσω, το μυαλό
που αγαπούσα.

Τα χείλη σου υγρά
μ’ αγκάλιασες μ’ ορμή,
το στόμα μου σημάδευες
μα βρήκες την πληγή
που φέρω χρόνια στο λαιμό'
κοντά στο φυλαχτό.

Βουβός ο πόνος, μα βαθύς,
τόσο, που αναρωτιέσαι
αν αντέχεις να πονάς στ’ αλήθεια
ή αν μονάχα έχεις ανάγκη να θυμάσαι
πόσο νωρίς απώθησες
της μοναξιάς το φόβο
που γέννησε το ρόλο,
τον ερωτικό.

Η αποπλάνηση αυτή
της δέσμευσης του έρωτα
το πάθος που πισωγυρνά σε χρόνο μυστικό,
αντέχουν να κρατήσουν μακριά
σαν ήχους γνώριμους,
αγαπημένους μετανάστες '
συναισθήματα κι εικόνες '
στηρίγματα, για ν’ απομείνεις όρθιος,
ώρες ατέλειωτες στο παραθύρι τ’ ανοιχτό,
ν’ αναπολείς στη δύση, την αστροφεγγιά,
τη μέρα που ο ήλιος βασίλεψε μικρός,
χωρίς ν’ αφήσει πίσω ούτε μια στάλα φως.

Γιώργος Δημητρίου Χ.
Οκτώβριος 2006

Η φωτογραφία προέρχεται από τον τόπο: http://www.fotosearch.gr/UNY791/u22453537/

10 σχόλια:

Αλέκα είπε...

Καλησπέρα Γιώργο Χ.
πέρασα μια βόλτα μετά από ένα διάστημα τρεξίματος διάβασα τα ωραία σου έμμετρα λόγια αλλά καθηλώθηκα στο θέμα "Προκήρυξη για χάρη της ανθρώπινης αλληλεγγύης" όπως και το διάλογο που ακολούθησε για το άρθρο της Πόλυς. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Σε ευχαριστώ
Καλό βράδυ

Γιώργος Χ είπε...

Καλό βράδυ Αλέκα

Χρειάζεται να αφιερώσω περισσότερη φροντίδα στην παρακολούθηση οργανωμένων ιστολογίων όπως το δικό σας,της Π. Χατζημανωλάκη, του Β. Ιντζίδη, της Roadartist in Athens και άλλα και να παρακολουθώ στενότερα την ειδεησεογραφία για να παρουσιάσω κάτι καλύτερο στον χώρο μου.
Ευχαριστώ για την επίσκεψη και την παρέα.

fractal είπε...

Πέρασα μια βόλτα ππριν πάω να κοιμηθώ. Ήθελα να πω καλή νύχτα.Νομίζω όμως πως δεν είπα τίποτα. Έφυγα.

Ψ ι χ α λ α είπε...

Καλησπέρα...ωραία λόγια..

Γιώργος Χ είπε...

Αγαπητό f
ευχαριστώ που πέρασες κι ας μην μίλησες. Η παρουσία έχει πάντα ιδιαίτερη βαρύτητα. Ξέρω πως θα μπορούσες να πεις πολλά και περιμένω να τα πεις, αν θέλεις, όποτε ξαναπεράσεις. Καλημέρα.

Γιώργος Χ είπε...

Καλωσόρισες στον ιστοχώρο Ψιχάλα
Ευχαριστώ για το διακριτικό και ντροπαλό σου μικρό σχόλιο. Λίγα λογάκια αλλά πολύ τρυφερά.
Όλο η ίδια σκέψη έρχεται στο μυαλό μου όταν διαβάζω ποιήματα όπως τα δικά σου της Μαρίας, της Καλλιόπης που ήταν η πρώτη μου επισκέπτρια (στην ανάρτηση για το χαμένο χειρόγραφο του Βιβάλντι) και άλλων: "τι υπέροχα πλάσματα είστε εσείς οι γυναίκες!"

Γιώργος Χ είπε...

Αλέκα επανέρχομαι στο σχόλιό σου γιατί παρέλειψα μερικά πράγματα που ήθελα να σου πω. Όταν έχεις, όπως εγώ, μια μακρά σχέση με μια εξαιρετική γυναίκα, αλλά ο τρόπος που είναι οργανωμένες οι ζωές σας δεν σου επιτρέπουν να έχεις και μέλλον μαζί της, πιστεύω πως το ελάχιστο που μπορείς να της αφιερώσεις είναι λίγα λόγια από την καρδιά σου.
Τώρα, σχετικά με το θέμα της προκήρυξης: την έλαβα κυριολεκτικά ουρανοκατέβατη και την υιοθέτησα αμέσως γιατί εκφράζει τις πεποιθήσεις μου. Όπως, ίσως να είδες, συνοδεύεται και από τη μουσική του παλιού καλού τραγουδιού των Supertramp: "the logical song" που λέει πράγματα τόσο για τις επιλογές της νιότης μας όσο και για την ωριμότητά μας.

ολα θα πανε καλα... είπε...

Καλησπέρα!Ένα σχόλιο και για τα δύο ποιήματα:νομίζω πως ειδικά την ποίηση,και μάλιστα όταν πρόκειται για κάτι τόσο προσωπικό,δεν πρέπει να τη σχολιάζει κανείς,καλύτερα να διαβάσει τα λόγια που έχει να πει κάποιος,να διαβάσει όσο μπορεί,πίσω από τις λέξεις,να σκεφθεί,να νιώσει αλλά τι μπορεί να σχολιάσει για ένα συναίσθημα που βιώθηκε έντονα΄,κάποτε,από τον γράφοντα;
Καλό βράδυ,Γιώργο.

Γιώργος Χ είπε...

Καλό βράδυ ¨΄Ολα..."

Έχεις δίκιο πως η ποίηση καλύτερα να μην σχολιάζεται, αλλά πέρα από τα θέματα που θίγω με ενδιαφέρει ιδιαίτερα να φαίνονται οι προθέσεις μου, ανεξαρτήτως είδους κειμένου (ποιητικό ή πεζό).

Ανώνυμος είπε...

Είπα να περάσω να δω τι γίνεται
Λες λοιπόν λευκό κρύσταλλο. Απ' όσο ξέρω τα κρύσταλλα είναι ή διαφανή ή έγχρωμα αλλά πάντως όχι λευκά.Λευκό κρύσταλλο φαντάζει και ο πάγος. Μήπως εννοείς κάτι τέτοιο Γεώργιε Χ; Μας παραπέμπεις δηλαδή σε βόρειες χώρες και τελικά στους πόλους δηλαδή στα άκρα;